Şehitlerimiz
Çanakkale'de vatan için canını veren Mesudiye evlatları
1915 — Çanakkale
Şehitlerimizi Unutmadık!
Ruhları şad olsun.
1907 → 1915
Sekiz Yıl
1907'de 94 hane Rumeli'den kopup geldi, Mesudiye'ye yerleşti. Toprakla daha yeni tanışıyorlardı — ilk hasatlarını toplamış, ilk evlerini kurmuş, ilk kışlarını atlatmışlardı. Henüz sekiz yıl olmuştu.
1915'te oğullarını Çanakkale'ye gönderdiler. Üçü geri dönmedi. Daha kökleri derinleşmemişti ki, o köklerden verilen ilk fidanlar savaş toprağına düştü.
8
yıl — yerleşim ile şehadet arasındaki süre
Bilinen yaşları ile
Abdullah oğlu İsmail
28
İbrahim oğlu Mustafa
28
İki genç, aynı cephede, aynı yıl.
İzzet oğlu Mehmet
Çanakkale Şehidi
Köydeki torunları
- (Rahmetli) Asiye Gündüz
- (Rahmetli) Zekeriya Ay
- (Rahmetli) Hüseyin Ay
- (Rahmetli) Rahime Ay
- (Rahmetli) Raziye Çotuk
- Ayşe Özşahines
Karani oğlu Ahmet
Çanakkale Şehidi
Köydeki torunları
- (Rahmetli) Rabia Çay
- (Rahmetli) Osman Çotuk
- Hasan Çotuk
- (Rahmetli) Zeynep Çotuk
- Münir Çotuk
Karani oğlu Kazım
Çanakkale Şehidi
Köydeki torunu
- Hürrem Alkan
Abdullah oğlu İsmail
Çanakkale Şehidi (1887–1915)
Er · Kara Kuvvetleri · İtfaiye Taburu İkmal Efradı · 5. Tabur, 3. Bölük · Askerlik Şubesi: Karaman
Torun bilgisi araştırılmaktadır
İbrahim oğlu Mustafa
Çanakkale Şehidi (1887–1915)
Er · Kara Kuvvetleri · İtfaiye Taburu · 5. Tabur, 2. Bölük · Askerlik Şubesi: Karaman
Torun bilgisi araştırılmaktadır
Tarihsel Bağlam
Yeni Bir Yurt, İlk Şehitler
Çanakkale Savaşları, 1915-1916 yılları arasında Osmanlı İmparatorluğu ile İtilaf Devletleri arasında Gelibolu Yarımadası'nda yaşandı. Yaklaşık 500.000 Osmanlı askeri bu cephede savaştı; şehit sayısı onlarca binlerle ifade edilmektedir.
Mesudiye köyü, 1907 yılında Rumeli'den gelen muhacirler tarafından kurulmuştu. Köy kurulduğunda üzerinden henüz sekiz yıl geçmişti ki Çanakkale Savaşı başladı. Bu beş şehit, yeni bir yurda adım atan muhacir ailelerin ilk kuşağından evlatlarıydı — henüz köklenemeden, savaşa çağrıldılar.
Adları kayıtlara geçmiş, torunları köyde yaşamaya devam etmiştir. Onları hatırlamak, sadece geçmişe saygının değil, bu köyün varoluş hikâyesinin de bir parçasıdır.